De data-verzadigde ruimte – een poging tot definitie

Location data, neo-geo, geotagging, location-aware, geoweb, geocoding – er zijn allemaal mooie begrippen om aan te geven dat we de plek van een (iPhone-) gebruiker kennen. Maar in het interactieve proces van een gebruiker met veranderende wensen en behoeften die zich beweegt in een data-verzadigde ruimte lijkt het datamodel ingewikkelder te worden.
Veel van deze termen gaan uit van informatie die wordt aangeboden via kaarten. Maar als je abstraheert van kaarten als interface (want daar heb je uiteindelijk kaartlees-kennis van de gebruiker voor nodig) dan wordt het een slag ingewikkelder.
Met andere woorden, hoe kan je een gebruiker zonder een kaart- of foto-overlay-interface informeren. Stel je voor: een zeilboot zeilt bij afgaand tij schuin op een zandbank aan. Als je geen kaart hebt, hoe kan je het proces van detectie en waarschuwen definieren? Stel je voor: een applicatie meldt zich met de mededeling dat een schrijver waar je vier boeken van hebt in het huis aan de linkerkant gewoond heeft. Welke mechanisme werkt hier en hoe zouden we dat kunnen benoemen.

Laat ik een poging wagen.

Deel 1 – locatieve data

Locatieve data zijn data van een (vaste) entiteit A die een bewegende entiteit B wordt aangeboden zodra de ruimte van kenmerk X waarin B zich beweegt een match vormen met de kenmerk Y van A.

Dat moment vindt plaats als de dynamische geo-tag van B met radius R van het kenmerk X de (statische) geo-tag van A raakt of als het kenmerk X van B actief wordt en A zich binnen de ruimte van kenmerk X bevindt.

Voorbeelden:
A1 is een restaurant met kenmerk terras aan het water
B1 is wandelaar onderweg van G naar H met kenmerk dorst
B1 heeft aangegeven dorst te hebben. De ruimte van dat kenmerk is een radius van 1 kilometer rond B1 op de route G naar H vanaf het punt waar hij zich bevindt tot H. Zodra A1 in die ruimte komt, wordt locatieve data van A1 naar B1 gestuurd.

Ax zijn alle entiteiten met kenmerk eerste-hulp
B2 is een motorfietser met kenmerk licht letsel
B2 heeft aangegeven letsel te hebben. De ruimte van dat kenmerk is een radius van 100 kilometer rond B2. Alle Ax in die ruimte genereren locatieve data en sturen dat naar B2.

Deze locatieve data zijn de gegevens die een applicatie gebruikt om de gebruiker te informeren.